BIGBANG Y FICTION

 

Chapter5

 

                ถ้าช่วงนี้มีประกวดชายเนื้อหอม (ผู้ดึงดูดผู้ชาย) แห่งยุคล่ะก็....

                ...ผมคงต้องติดหนึ่งในนั้นอย่างแน่นอน... = =

                ต้องเรียกว่าเป็นความโง่ของผมเองที่ยอมตกลงกับไอ้เด็กนั่นไปแบบนั้น

                แล้วดูสิ ทุกวันนี้เกิดอะไรขึ้น

 

            "พี่จี ผมซื้อช็อกโกแลตมาฝาก"

            "พี่จี ไปกินไอติมกัน"

            "พี่จี ไปดูหนังกัน"

            "พี่จี ผมเจ็บตาอะ ดูให้หน่อยสิ น้า...."

 

                พระเจ้า - - ใครก็ได้ เอาเด็กนี่ออกไปจากชีวิตผมที

                แน่นอน ปัญหาของผมไม่ได้มีแค่นี้ครับทุกท่าน ทุกวันนี้ ผมกับท็อปก็ยังเข้าหน้ากันไม่ค่อยติด พอผมเห็นหน้าเขาทีไร เหตุการณ์ในโรงยิมก็ต้องแวบเข้ามาในหัว ชวนให้หน้าแดงทุกที มันก็ไม่น่ามีปัญหาอะไร ถ้าผมไม่ไปเจอหน้าเขา ผมก็คงจะปลอดภัยจากโรคหัวใจวายได้อยู่

                แต่เดี๋ยวนี้ทุกเย็น พอผมกลับบ้านหลังจากซ้อม ผมก็ต้องเจอเขาออกมาจากโรงยิมอย่างเหมาะเจาะทุกวัน

                เหอๆ มันยังมีมากกว่านั้น

                เพราะว่าไอ้เด็กเวรนี่ก็เอาแต่เกาะผมแจ จะกลับบ้านกับผมท่าเดียว

                แล้วผมก็ต้องเดินกระอักกระอ่วนใจไปกับมัน เพราะทนลูกอ้อนมันไม่ไหว

                แล้วก็มาเจอสายตาแปลกๆของท็อปที่จ้องตรงมาที่ผม ยามเห็นผมเดินกลับบ้านกับซึงรี

                เออดี!

                พวกแกไม่มาต่อยกัน ใครชนะเป็นแฟนกรูเลยเล่าวะ กรูรำคาญ!

                จริงๆ ผมก็ชักสงสัยตัวเองแล้วนะ ว่าผมปกติดีรึเปล่า ทำไมผมถึงได้ไม่เครียดเรื่องเป็นเกย์เลย ในเมื่อไอ้คนมีมาชอบผมสองตัวเนี่ย ผู้ชายทั้งนั้น

                นั่นสิ...ผมก็งงตัวเองเหมือนกัน - -a

 

 

 

 

"It's getting hot in the club, i can see they want some more
i will give you more i'm your number1"

เสียงโทรศัพท์มือถือของผมดังขึ้น ผมรีบคว้ามันขึ้นมาเพื่อดูเบอร์ เอ๋...? ซึงรีเรอะ

                "ฮัลโหล"

                "ฮัลโหล...พี่จี..."โห...เสียงแย่เชียวไอ้น้อง

                "เป็นไรเนี่ย"

                "ผมไม่ค่อยสบายครับ วันนี้คงไปหาพี่ไม่ได้" - -a นี่แกเรียกการมาโรงเรียนว่ามาหาฉันงั้นเรอะ เหอๆ ไอ้เด็กนี่ ชักจะบ้าใหญ่และ

                "อืมๆ ไม่เป็นไรหรอก"

                "พี่จีไม่มาหาผมหรอ" = = ดูมัน....

                "ก็...เลิกเรียนอาจจะไปนะ ต้องดูการบ้านก่อน"ผมตอบกลับไปเรียบๆ ไม่รับปากหรอก สงสารก็สงสารหรอกนะ แต่หมั่นไส้เนี่ย ออกจะมากกว่าอยู่เหมือนกัน

                "ครับ งั้นผมไปนอนก่อนนะ"

                "อืมๆ พักผ่อนมากๆล่ะ"ผมตอบกลับไปก่อนจะวางสาย

                "ซึงรีไม่สบายหรอ"แทยังที่นั่งข้างๆผมถามขึ้น ผมพยักหน้ารับกลับไป ซึ่งเขาก็พยักหน้าหงึกหงักเล็กน้อย

                "แล้วจะไปเยี่ยมจริงปะเนี่ย"

                "คงไม่วะ ปล่อยมันคนเดียวบ้าง คงไม่ตายหรอก"

                "พูดดีเว้ยแกเนี่ย" = = แล้วไงเล่า ก็มันเล่นเกาะกรูแจจนกรูจะไม่มีเวลาเข้าส้วมอยู่แล้ว นี่เป็นโอกาสทองที่กรูจะไม่มีคนมาเกาะแกะให้กวนใจนะเว้ย

                "แกจะไปก็ไปดิวะ"

                "..."แทยังเงียบเสียงไป เขาไม่ตอบอะไรผม เพียงแค่ก้มหน้าลอกการบ้านต่อไป สู้ตายแก!

                และแล้ว วันนี้ก็เป็นวันสงบสุขของผม ไร้เสียงก่อกวนจากไอ้เด็กแสบ

                "จี ช่วงนี้ไม่ค่อยเห็นพี่ท็อปเลยนะ" แทยังทักผมขึ้นขณะที่พวกเรากำลังกินข้าวกันอยู่ในโรงอาหาร

                "ดีแล้ว"ผมพึมพำตอบกลับไป แทยังจ้องหน้าผมพร้อมกับเลิกคิ้วสูง

                "ดีแน่นะ"

                "แล้วทำไมต้องไม่ดีวะ" ผมย้อนถามกลับไปด้วยความสงสัย

                "เอ้า...ก็เห็นแกถึงขั้นยอมให้พี่เขาไซร้คอแล้ว ก็น่าจะสมยอมกันด้วยดีแล้วหนิ"

                "บ้านแกสิ!"ผมตวาดเข้าให้ นี่มันเป็นเพื่อนผมแน่ปะเนี่ย ผมส่ายหัวอย่างปลงๆกับความปากปีจอของเพื่อนผม ให้ตายเหอะ เตี้ยแล้วยังหมาอีกนะแก

                "แล้วตกลงแกกับพี่เขา ยังไม่ได้เรียกว่าเป็นแฟนใช่ไหม"

                "เออ"

                "แต่แกให้พี่เขาจูบ"

                "...เออ"

                "แต่แกให้พี่เขาไซร้คอ"

                ".......เออ -//////-"

                "แต่แกให้พี่เขา...."

                "พอๆๆๆๆ เออ อะไรก็ตามนั่นแหละ"ผมแทรกขึ้นก่อนที่แทยังจะได้ต่อประโยคให้จบ ไอ้เพื่อนเตี้ยของผมยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์เล็กน้อย ก่อนจะหันกลับไปสนใจจานข้าวตัวเองต่อไป

                แม่ง มาพูดให้กรูนึกทำไมเนี่ย ไอ้เพื่อนเวรนี่

                ผมอุตส่าห์พยายามที่จะลืมๆมัน เพราะว่ามันออกจะให้อารมณ์ที่น่าอับอายกับผมอยู่มาก ไอ้เพื่อนเวรนี่ก็เจือกมาพูดให้นึกถึงอีก โอ๊ย อยากจะบ้าตาย

                "กรูอิ่มแล้วโว้ย เดี๋ยวกรูขึ้นไปห้องซ้อมต่อนะเว้ย"ผมลุกขึ้นอย่างหงุดหงิดพร้อมกับหยิบน้ำขึ้นกระดก "เก็บจานให้ด้วย"

                "อ้าว...ไอ้นี่"

                "โทษฐานที่แกทำให้วันอันสงบสุขของกรูต้องวุ่นวาย!"ผมว่ามันก่อนจะเดินออกจากโรงอาหารไปทันที จะไปห้องซ้อม ผมก็ยังไม่ค่อยอยากเจอหน้ามัน หนีหน้าไปที่อื่นดีกว่า

                ที่ๆแทยังจะไม่ตามผมไป....

                ....โรงยิม... = =

                ผมเดินเข้าไปในโรงยิม ตอนนี้เป็นเวลาพักเที่ยง ดังนั้นโรงยิมจึงยังเงียบอยู่ ถ้าคนอื่นกินข้าวเสร็จ ก็คงจะมีคนในนี้มากขึ้น ผมถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง ก่อนจะเดินเข้าไปหามุมสงบในห้องเปลี่ยนเสื้อ

                ผมเดินเข้าไปนั่งที่เก้าอี้อย่างเบื่อหน่าย ให้ตายเหอะ ผมไม่เข้าใจชีวิตตัวเองจริงๆ หญิงไม่เห็นจะมาชอบแบบนี้บ้าง นี่อะไร ตูก็แมนแท้ๆ หน้าตาส่วนไหนวะที่บอกว่าเป็นผู้หญิง ทำไมไอ้พวกนี้ถึงได้มาชอบกันจังวะ

                ผมยู่หน้าด้วยความไม่เข้าใจ ก่อนจะล้มตัวลงนอนกับเก้าอี้

                .

                .

                .

                .

O_O

"เหวอ!" ผมร้องลั่นก่อนจะกระเด้งตัวขึ้นทันที

ชายร่างสูงคนหนึ่งกำลังยืนอยู่ตรงปลายหัวผมพอดีตอนที่ผมนอนลง ผมหันไปทางด้านซ้ายของผม เขากำลังยืนจ้องผมด้วยสายตาที่ไม่อาจเข้าใจได้

...ท็อป...

"มาทำอะไรที่นี่"ท็อปถามผมเสียงเรียบ

"หนีเพื่อน"ผมตอบกลับง่ายๆ แล้วความเงียบก็บังเกิดขึ้นเป็นช่องว่างขนาดยักษ์ = = ให้ตายเหอะ ทำไมต้องมาเจอหมอนี่เวลานี้ด้วยวะ ไม่ได้เตรียมใจมาก่อนเลยสักนิดเดียว

"หมู่นี้เห็นกลับกับไอ้เด็กตาแพนด้านั่น"เขาเริ่มบทสนทนาขึ้นอีกครั้ง แต่มันทำให้ผมรู้สึกว่า มันคงจบลงไปสวยเท่าไหร่เป็นแน่ "เป็นอะไรกัน"

"...."

"..."

"ก็...รุ่นพี่รุ่นน้อง"

"ตัวติดกันตลอดแบบนั้นอะนะ"เขาย้อนถามผมต่ออีกรอบ แม่ง...คราวนี้มันจะมาจับผิดอะไรตูรึไงวะเนี่ย

"ฉันว่า ฉันไปหลบเพื่อนที่อื่นดีกว่า" ผมลุกขึ้นก่อนจะเดินออกไป แต่ท็อปก็คว้าแขนผมเอาไว้ก่อน แล้วผลักผมติดกับล็อกเกอร์ แขนข้างหนึ่งเท้าล็อกเกอร์ไว้ ส่วนอีกข้างก็ล็อคเอวผมพร้อมกับดึงตัวผมเข้าแนบชิดกับตัวเขา = = เอาล่ะสิ ทำไมภาพเหตุการณ์ในห้องน้ำมันต้องมาแวบเข้าตอนนี้ด้วยวะ

ดูเหมือนท็อปเองก็คงจะเหมือนผม เพราะหน้าของเขาชักเริ่มจะแดงขึ้นนิดๆแล้ว

"ตกลงว่า...นายจะตอบคำถามฉันยังไง"

"ก็บอกแล้วไงว่ารุ่นพี่รุ่นน้อง น้องมันติดก็เท่านั้น" = = แล้วทำไมผมต้องตอบมันด้วยวะ

"เปล่า"เขาพึมพำเสียงเบา ทำให้ผมต้องเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยเครื่องหมายคำถามบนหน้าผาก "ฉันไม่ได้หมายถึงคำถามนั่น"

มีคำถามอื่นด้วยหรอวะ - -a

"ที่ฉันเคยถามอะ ว่าขอคบ...นายจะว่ายังไง"

....ชิท....

ยากกว่าเดิมอีก =0=

"..."

"..."

"..."

                "ยังไม่ต้องตอบก็ได้"เขาพึมพำเสียงแผ่วก่อนจะถอนหายใจ "แต่ไม่ได้เป็นแฟนกับเด็กนั่นใช่ไหม"

                "เหอะ ไม่ใช่แน่นอน"ผมยืนยัน เอ๊ะ...แล้วตูจะไปยืนยันกับมันทำไมวะเนี่ย - -a เอาเหอะ มันคงเป็นความรู้สึกจากใจจริงอย่างรุนแรงล่ะมั้ง เพราะยังไง ต่อให้เป็นแทยังถาม ผมก็คงตอบแบบนี้อยู่ดี

                "แล้วไป..."เขาพึมพำออกมาเบาๆ แล้วความเงียบมากมายก็เริ่มเข้าแทรกซึมอีกครั้ง ผมเบือนหน้าหนีไปอีกทางหนึ่งด้วยความรู้สึกหวั่นๆ

วันนี้จะเกิดอะไรขึ้นไหมเนี่ย....

ท็อปยังคงไม่ยอมปล่อยตัวผม ลมหายใจอุ่นของเขาก็เอาแต่เป่ารดอยู่บริเวณใบหูจนแก้มผมเริ่มจะร้อนฉ่าอีกแล้ว แถมมือที่เกาะอยู่ที่เอวมันก็เริ่มชักอยู่ไม่สุข ชักจะไล่เข้าไปในเสื้อสูทผม ยังดีที่มีเสื้อเชิ้ตอยู่ข้างในอีกตัว แต่...ปลายนิ้วร้อนๆที่ลากผ่านแผ่นหลังผมอย่างช้าๆนั่น ก็ทำให้ผมรู้สึกร้อนได้มากเลยทีเดียว

ลมหายใจอุ่นๆเริ่มเปลี่ยนที่ มันเริ่มไล่ไปตามลำคอ ก่อนที่จะหยุดอยู่ที่ซอกคอ ริมฝีปากร้อนๆก้มลงประทับอย่างเชื่องช้า แผ่วเบา แต่มันช่าง...ร้อนเหลือเกิน

ไม่น้า! นี่ผมกำลังทำอะไรอยู่เนี่ย! ทำไมไม่ดิ้น!

ท็อปค่อยๆไล่ริมฝีปากไปตามลำคอ แนวกราม ก่อนจะมาจบที่ริมฝีปาก...

แรกเริ่ม...แผ่วเบา เพียงแค่สัมผัสเบาบาง อ่อนโยน แล้วมันก็ค่อยๆเปลี่ยนไป เป็นร้อนแรงมากขึ้น ร้อนจนแทบจะเผาผมได้ รุนแรงมากขึ้น รุนแรงจนแทบจะทำให้ผมแหลกเหลว

"ท็อป..."ผมเรียกเขาเบาๆ มือไม้ผมอ่อนแรงไปหมด จะผลักเขาก็คงไม่สามารถจะทำได้อีกแล้ว เพราะตอนนี้เรี่ยวแรงของผมถูกสูบออกไปจนสิ้น "อย่า..."

ท็อปดูจะไม่ได้ยินเสียงผมเลยแม้แต่น้อย เขายังคงพรมจูบไปทั่ว ก่อนจะกลับมาประกบริมฝีปากกับผมอีกครั้ง สอดใส่ปลายลิ้นเข้ามาหยอกล้อกับผม ทำเอาผมแทบจะยืนไม่อยู่อีกต่อไป

โอ๊ย...ผมละลายจริงๆนะ

มือข้างที่เท้าล็อกเกอร์ของท็อปอยู่ เลื่อนลงมาปลดกระดุมเสื้อผมออก ก่อนที่เขาจะก้มลงมา พรมจูบไปทั่วแผ่นอกของผม ทำเอาสติผมกระเจิงจนไม่สามารถรับรู้อะไรแล้ว ผมรู้สึกเหมือนขาผมได้สิ้นเรี่ยวแรงไปเรียบร้อยแล้ว

มันจะเก่งไปแล้วนะเฟ้ย

"ไอ้จี แกซ่อ อ น..."เสียงแทยังดังเข้ามาขัดจังหวะ ทำเอาท็อปผละออกจากอกผม ก่อนที่เราสองคนจะหันขวับไปทางต้นเสียงโดยพร้อมเพรียง แทยังยืนยิ้มเก้อๆ ก่อนจะเกาหัวแกร๊กๆ

"ดูเหมือนจะมาผิดเวลา กรูไปล่ะ"แล้วมันก็รีบใส่เกียร์หมาเผ่นไปในทันที ผมหันกลับมามองทางท็อป และก็เพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองอยู่ในสภาพไหน -//////-

 ขาทั้งสองข้างของผมโอบรอบสะโพกของท็อปเอาไว้ เขาเองก็เอามือทั้งสองข้างโอบตัวผมเข้าชิด แผ่นหลังของผมถูกดันติดไว้กับล็อกเกอร์ และมือผมก็ไขว้ล็อคคอท็อปไว้ เป็นสภาพที่ล่อแหลมยิ่งนัก โดยเฉพาะเมื่อกระดุมเสื้อผมถูกปลดซะจนเกือบหมดแบบนี้

นี่ผมทำอะไรเนี่ย!!!!!!!!!!

ผมเหลือบสายตาสบตาท็อป

"เอ่อ..."ผมร้องออกมาได้แค่นั้น ท็อปก็รีบปล่อยผมลง ก่อนจะหันไปอีกทาง แก้มของเขาขึ้นสีเรื่อ ซึ่งผมก็ทำอะไรไม่ได้มากนอกจากรีบติดกระดุมเสื้อตัวเองให้เร็วที่สุด

"เอ่อ...ไปก่อนนะ"ผมพูดขึ้นพร้อมกับหันไปมองทางเขา เขาหันมาทางผมนิดหนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าให้

"อะ..อืม..."เขาครางรับเบาๆ

"เอ่อ...บาย" ผมว่าพร้อมกับโบกมือลา

"อืม...บาย" เขาโบกมือบาง ก่อนจะรีบเผ่นหลบฉากไป ซึ่งผมก็ขอทำแบบนั้นด้วย ผมรีบออกนอกโรงยิมไปให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ โว้ย! อับอาย อับอาย อับอาย

                ไอ้แทยังเห็นยังน่าอายไม่พอ

                ดูที่เราทำสิ กวาดขาโอบสะโพกเขา แล้วยังเอามือล็อกคอเขาไว้อีก

                พระเจ้าช่วย! นี่เราทำอะไรวะเนี่ย!

               

 

 

 

                [Special: T.O.P]

                พระเจ้าช่วย! นี่ผมทำอะไรอีกแล้วเนี่ย

                ตอนแรกก็แค่ว่าจะถามหน่อยว่าเป็นอะไรกับไอ้เด็กนั่น

                ผมก็ฉุนเหมือนกันนะ เห็นไอ้เด็กนั่นเกาะจียงแจ แถมยังดูเหมือนมันพยายามจะจีบจียงยังไงยังงั้น อะไรกันวะ เป็นรุ่นน้องแล้วยังไม่เจียมอีก

                ผมก็แค่คิดจะถามเรื่องไอ้เด็กนั่น

                แต่ทำไม...พอผมอยู่ใกล้เขา...ผมกลับทนไม่ได้

                ผมทนซอกคอหวานๆนั่นไม่ได้ ผมทนปากแดงๆนั่นไม่ได้ ผมทนผิวกายขาวๆนั่นไม่ได้

                ผมทนไม่ได้ที่จะไม่สัมผัสมัน ผมทนไม่ได้....

                แล้วดูผลงานที่ผมทำ ผมทำอะไรลงไปนะ ผมปลดกระดุมเสื้อจียง แล้วผมก็พรมจูบไปซะทั่ว ทำเหมือนเป็นเจ้าข้าวเจ้าของเขา เฮ้ย! นี่ผมเป็นอะไรมากปะเนี่ย

                ผมจะปล่อยตัวเองแบบนี้ไม่ได้ ผมต้องควบคุมตัวเองให้ได้

                ให้ตายเหอะ!

                [Special end]

edit @ 4 Feb 2009 21:34:15 by ลิงเผือก